© Seniorenkoor

Column ...

Seniorenkoor Overdie naar Gorssel op 27 mei 2010.

Maandenlang oefenen we voor deze dag en de mannen zelfs een half uur extra per week. Eindelijk is het dan zover. Om kwart voor negen komt er een grote bus van Hellingman de Koelmalaan oprijden. Het leuke is dat er meteen van alle kanten koorleden aan komen lopen. Wel jammer, er zijn toch wegens ziekte een aantal mensen op het laatste moment afgehaakt. Even gewacht op Nina en Loek die in de file stonden. Maar dan zijn we kompleet en gaan we op weg naar Spakenburg voor de koffie met gebak. Rob onze chauffeur vertelt onderweg nog even dat deze bus nog maar vijf weken oud is. De stoelen zitten prima en zijn voorzien van verplichte gordels. Er is zelfs televisie en een toilet aanwezig. Hij attendeert ons onderweg op de Moskee in Zaandam en daarna op de Dolly Partonbrug. Het viel mij wel op dat op de terugweg deze naam nog bekend was.

Alle voorbereidingen had ik samen met de andere bestuursleden gedaan, dus zat ik heerlijk rustig voorin met Leny naast me. Liesbeth vertelde een verhaal over een belevenis per boot. Dat deed ze zo beeldend en spannend dat je benieuwd werd naar de afloop. Om 11.00 uur werden we bij restaurant de Mandenmaker in Spakenburg verwacht. Omdat we er even eerder waren konden we nog even de haven bewonderen. Hoewel de meeste vrouwen voor de kledingwinkeltjes stonden.

Als ik alles van te voren had geweten dan had ik liever om 10.45 uur de koffie gehad en daarna ook meteen weer de bus in gegaan. Maar dat is nakaarten. Het eerste kopje koffie was niet heet, maar het gebak was heerlijk.

Daarna nog een kop koffie en toiletbezoek en na komm, komm vertrokken we om kwart voor 12 naar Gorssel. Onderweg vertelde ik zelf nog een verhaal over bestuursleden die het nooit goed konden doen. Aangekomen om 12.30 uur stond Paul ons al op te wachten. De tijd hadden we hard nodig om ons om te kleden want daarna was het meteen inzingen. Tussendoor werd er nog even een rok geregeld voor een koorlid. De meeste mannen gingen meteen richting bar. Omdat ik in de bus al een broodje had gegeten zat ik daar niet mee. Maar voor de dames die niets mee hadden genomen was het eigenlijk niet te doen. Om 13.10 uur gingen we inzingen en om 13.30 uur was het de bedoeling dat we de zaal ingingen. Een koor uit Lutjebroek (mijn geboorteplaats) begon als eerste en daarna volgden er nog drie koren. De eerste twee koren waren van afdeling B en wij zongen in afdeling C. Er waren drie concurrenten en heel stiekem dacht ik bij een koor dat het niet zo goed deed “,daar hoeven wij ons dus niet druk over te maken”. En toen was het moment dat wij naar voren konden en ik kan niet anders zeggen dan dat wij allemaal ons best hebben gedaan. Tenminste als ik voor mezelf spreek, dan heb ik met een lachend gezicht gezongen. We begonnen met As Torrents in Summer en daarna Komm Holder Lenz met als toetje Verleih uns Frieden. Toen ik samen met mevrouw Lubert aan de arm het toneel afliep had ik er een goed gevoel over. Daarna nog één koor te gaan en de jury ging beraadslagen. We zongen gezamenlijk een paar liedjes met pianobegeleiding. Toen werden de dirigenten en hun muzikale begeleiders op het toneel geroepen. De voorzitter van de jury nam het woord. Het was heel spannend, ik hoopte natuurlijk dat ons koor met de beste punten kwam. Toen er 160 punten met lof van de jury werd gezegd klapten we allemaal. Maar dat waren toch veel te weinig punten? Gelukkig kreeg de voorzitter van zijn mede juryleden een seintje dat het 360 punten was. Dus werd dat nog even rechtgezet met gevolg, dat we niet alleen gingen klappen maar ook stonden te juichen. Daarna Paul en Nina gefeliciteerd met het behaalde resultaat. Paul heeft tijdens een repetitie een keer gezegd, we gaan voor lof en dat is gelukt.

Iedereen was in een beste stemming en toen de bus voor stond moest ik zelfs moeite doen om een paar mannen de bus in te krijgen. De bar was en bleef aantrekkelijk. Daarna gingen we op weg naar Achterberg naar restaurant De Klaveet voor een diner. Een prachtige mooie omgeving. De chauffeur moest tussendoor even een onverwachte stop maken. Daar waren de veiligheidsriemen voor bedoeld. Diegene die op dat moment op het toilet zong heb ik persoonlijk naar zijn stoel begeleid. Bij het restaurant aangekomen heb ik een poging gedaan om diegenen met een dieet bij elkaar te zetten. Dat lukte achteraf niet helemaal naar mijn zin. Maar werd toch ook weer opgelost. Iedereen kreeg het eerste drankje gratis en dat viel zo te zien wel in de smaak.

Alles was goed verzorgd en er was voldoende voor iedereen. In de zaal ernaast was ook een gezelschap aanwezig. Ingeborg had geen piano zien staan, maar zong toen voor ons a ca’pella de sterren van de hemel, het werd zelfs ernaast stil en ze kreeg een luid applaus.

Na de maaltijd gingen we voldaan de bus weer in. Op de heenweg werd er niet gezongen want onze stem hadden we in Gorssel nodig. Maar bijgepraat werd er wel De chauffeur had mij op de heenweg toevertrouwd dat het niet te merken was dat we een koor vormden. Dat lieten we ons natuurlijk niet zeggen en na een bedankje met een ritselfooi in een enveloppe zongen we hem uit volle borst toe. Zo’n goeie hebben we nog niet gehad en voor de chauffeur nog één keer troelala schalde het door de bus. Zo belanden we weer in Alkmaar na een geslaagde dag.

Tot donderdag mag ik nog even van de beker genieten.

Liefs van Ria.

Op 11 juni 2010 hebben we na een ziekte afscheid moeten nemen van An. Voor ons seniorenkoor was An niet weg te denken bij de sopranen, zij maakte deel uit van onze Lief en Leed commissie en bracht dan vaak bij iemand een bloemetje. Altijd vergezeld van een opbeurend woord en een lach. Vanaf 1997 was ze samen met haar man Ben een gewaardeerd koorlid. Wij houden haar in gedachten als een spontane en hartelijke vrouw die altijd bereid was om ergens het voortouw voor te nemen. Wij wensen Ben en de kinderen dan ook veel kracht toe om dit grote verlies een plek te geven.

Op 10 juni 2010 was het 25 jaar geleden dat Leny bij het koor kwam. Hoe ze het versierde weet ik niet, maar zij zingt, zolang ik haar ken, samen met de tenoren. Een uitzonderingspositie dus. Op onze laatste bijeenkomst voor de vakantie op 24 juni, was er door het bestuur een klein feestje speciaal voor haar gepland. Haar man was erbij uitgenodigd en als verrassing kwam Maud Oosterbeek van de Bond van Zangkoren met een oorkonde. Een bloemetje, een enveloppe met inhoud en een kleine collage met beelden van 1985 en van het jaar 2010 kreeg zij overhandigd. Daarna zorgde Paul ervoor dat er een Lang zal ze leven door de zaal klonk.

Leny bij de tenoren. Toespraak van de voorzitter. Leny 25 jaar koorlid. Maud reikt de oorkonde uit.

Hoewel, mijn man roept altijd dat hij alle dagen vakantie heeft.
Op 2 september gaan we weer beginnen en ik heb er alweer zin in. Het bestuur heeft ook in de vakantie niet stil gezeten. Alle bladmuziek is geïnventariseerd en er is een nieuwe leden en muzieklijst gemaakt. Gelukkig is Arie onze secretaris weer actief. Trouwens Trudy, Etha en Ria, de andere bestuursleden mogen er ook zijn en met de geweldige ondersteuning van Anneke Heijstra is er vergaderd. De lief en leedcommissie maakte overuren en hoopt dat de zieken als we starten weer beter zijn.
Op 11 september staat een optreden gepland in de Grote Kerk en niet zoals we dachten in de Laurentiuskerk.
Op 9 december is het decemberconcert. U kunt nog verzoeken inleveren bij de muziekcommissie voor een kerstlied. Misschien kunt u nog mensen motiveren om met ons mee te zingen, ze kunnen altijd een keer vrijblijvend komen luisteren. U vertelt maar dat we een geweldige dirigent hebben en een geweldige pianiste die er samen met ons een gezellige boel van maken.
Rikus deed weer zijn best om dat in de kranten en zondagsbladen te publiceren. Kortom, ik hoop jullie allemaal weer te zien op 2 september en dan gaan we er weer tegenaan.

Liefs van Ria.

Op 11 september j.l. was het monumentendag en wat is er mooier dan in de Grote of Sint Laurenskerk te mogen zijn om op te treden. Alle voorbereidingen waren getroffen, er was twee keer gerepeteerd en ik was benieuwd of er een piano stond. Gelukkig kon ik Paul onze dirigent gerust stellen en Nina onze pianiste kon wat spelen betreft haar gang gaan. Er was echter toen ik om half twee binnen kwam, lichte paniek onder onze leden, omdat er opeens een programmawisseling in het programmaboekje was aangegeven. Tussen 13.00 en 14.00 uur werd het seniorenkoor Overdie daarin aangekondigd. Terwijl de afspraak tussen 14.00 en 15.00 uur was. Paul maakte zich niet druk en we starten om 14.00 uur. Om tien voor twee ging er door de luidspeakers dat de stadswandeling om twee uur begon. Even ging er door mij heen dat er veel mensen zouden weggaan. Dus liep ik gauw naar de microfoon en vroeg aandacht voor ons koor en verzocht iedereen te blijven die niet ging wandelen. Hoewel door omstandigheden niet alle leden er waren, hebben we een goede uitvoering gegeven. Onder leiding van Paul Waerts en met begeleiding op de piano van Nina Borletti kan het ook niet mis gaan. Ons repertoire bestond uit stukken van Beethoven, Mozart, Mendelsshohn, Elgar en Hayden. Er bleven veel bezoekers luisteren en het applaus klonk hard door de kerk. Af en toe werd er wel gehamerd in de kerk, want het is tenslotte monumentendag en er werden ook demonstraties van oude ambachten gegeven. Na afloop van ons optreden heb ik even een consumptie gehaald en mij verkleed. Ook nog even een blouse uitgeleend voor een lid die leunend op een wankele tafel, de koffie over zich heen kreeg. Na ons optreden kwam operettevereniging Odeon en velen van ons bleven nog even nazitten. Ook deze vereniging heeft Paul Waerts als dirigent en vandaag tevens als pianist. Ze kregen van ons dan ook een hartelijk applaus na hun sprankelende optreden. Nu gaan we ons inzetten voor 9 december, want dan is ons decemberconcert.

Misschien zijn er nog dames en heren te motiveren om met ons mee te zingen, ze kunnen altijd een keer vrijblijvend komen luisteren. U vertelt maar dat we een geweldige dirigent hebben en een geweldige pianiste die er samen met ons een gezellige boel van maken.

Glibberend en glijdend door de straatjes rondom het Trefpunt. Heel veel mensen deden dat op donderdagmorgen 9 december2010. Geweldig, een zaal vol enthousiaste mensen. Daar hadden we naar uitgezien. Daags tevoren de generale, met voor de leden alvast een kerstkaart en een consumptiebon. Daarbij ook het programma welke meteen in de concertmap werd gedaan. We waren er klaar voor. Als trotse voorzitter mag ik zeggen dat het concert geslaagd is. Geweldig wat de leden gepresteerd hebben. Jammer dat niet ieder koorlid kon komen, maar die waren er in gedachten wel bij aanwezig. Alle ingrediënten waren er, gemotiveerde leden, een enthousiaste dirigent, een geweldige pianiste en een solist met een mooie basstem. Daarbij een zaal vol fans. Zelfs de vader van onze dirigent was aanwezig en dat vond ik zelf extra leuk vanwege de verrassing, die aan het eind van het concert was gepland. Ik beloofde het publiek dat we er een mooie ochtend van zouden maken. Dat is ons gelukt en misschien komt dat toch ook door die extra uren die Paul met ons oefende. Als voorzitter kon ik dan ook met veel plezier Paul en Nina bedanken vergezeld met een mooi boeket. Ruud kreeg wat anders, maar dat werd ook op prijs gesteld. Trudy die het programma presenteerde kreeg ook een mooi boeket. Voor Paul een bijzonder concert omdat een jongensdroom in vervulling ging. Het dirigeren van Ruud Kee was daar een onderdeel van. Alles ging gepaard met veel applaus vanuit de zaal. Daarna vroeg ik iedereen nog even te blijven zitten en vroeg of Cor Kobes naar voren kwam. Paul zat met een verbaasd gezicht naar mij te kijken, van “wat maak je me nou”. Vooral omdat ik zei dat iedereen er getuige van mocht zijn, hoe blij we met onze dirigent zijn. Ondertussen kwam er een grote sinttas te voorschijn met van alles en nog wat erin. Cor Kobes verwoordde namens de leden waarom Paul dit kreeg en dat we nu wel hopen op een TV optreden. Daarmee besloten we onze ochtend en gaf ik iedereen de raad om onze website te bekijken voor onze verdere aktiviteiten.

De laatste ochtend alleen voor leden is op 16 december 2010 en wordt aangeboden door ons erelid Piet van Heems. Het bestuur hoopt op een grote opkomst.

Op donderdag 16 december 2010 klonken er mooie kerstliederen en andere herkenbare liedjes door het wijkgebouw. Joop van der Mark op keyboard en Willem-Jan met gitaar zongen ons toe. Vader en zoon brachten ons een mooie gevarieerde ochtend. Waarbij we vaak mee konden zingen en elk lied werd afgesloten met een groot applaus. Helaas was de tijd tekort voor optreden tussendoor van eigen leden, maar dat houden we tegoed! In de pauze na de koffie werd ikzelf naar voren geroepen om een bloemetje in ontvangst te nemen. Dat had ik niet verwacht en was er heel blij mee. Trudy had er een leuke toespraak bij gemaakt. Daarna weer verder met het luisteren naar de muziek. Piet nam nog even het woord om het duo van “de Markies” te bedanken voor hun optreden. Een groot applaus volgde. Daarna bedankte ik namens de leden Piet voor deze ochtend vergezeld met een zoen en een bloemetje. Verder wenste ik iedereen goede kerstdagen, speciaal voor de mensen die het moeilijk hadden. Het valt weleens niet mee en we hopen dan ook dat ze 2011 met vertrouwen tegemoet zien.

Het is januari en de repetitie is weer in volle gang. Het koor kan nog wel versterking gebruiken, dus dames en heren die dit lezen, kom massaal naar het Wijkcentrum op donderdagochtend. De sfeer is er goed en onder leiding van Paul onze dirigent, zingen we de mooiste muziekstukken. Daarnaast weet onze pianiste uit de piano ook de mooiste klanken te brengen. Die combinatie en alle trouwe koorleden die komen levert weer een heerlijk muzikaal jaar op. Er zijn weer nieuwe (oude) stukken uitgedeeld waaronder Barkarole van Jacques Offenbach, Jägerchor van Carl Maria von Weber, Im Grünen en Ruhetal van Felix Mendelssohn en Pater Noster van Franz Liszt. De jaarvergadering is ook achter de rug. Onze secretaris is nu met de notulen bezig. Fijn is dat drie bestuursleden weer voor twee jaar zich gaan inzetten. Ook blijven alle andere vrijwilligers het werk doen en dat is geweldig. Dit jaar geen Gorssel, maar wel met de drie Weringkoren een gezamenlijk optreden in Alkmaar op 19 mei. Dus daar gaan we eerst voor aan de gang en Siehe,der Hüter Israels zal ook nog weleens langs komen. Wat mijzelf betreft mag mijn virus vertrekken maar het gaat langzaam. Leuker nieuws is, dat onze kleinzoon Niels op 21 januari is geboren en alles is goed, geweldig hé?

© Seniorenkoor "Overdie"

© Seniorenkoor
"Overdie"